Op deze funderingsplaats heeft een of ander monument gestaan, bijvoorbeeld een Jupiterzuil waarvan bij diverse villae exemplaren gevonden zijn. Helemaal beneden aan de Steinweg is direct ten oosten van de veronderstelde toegangsweg een fundering gevonden van een gebouw dat onderdeel van een poort kan hebben uitgemaakt. 

Hoewel deze structuur nagenoeg onder de Steinweg ligt is aan de oostzijde nog net een muuraanzet waargenomen. Deze kan overigens niet direct met de muur naar gebouw A worden verbonden. Een smal proefsleufje in 1985 heeft, 2.5 ΰ 3 m ten zuiden van deze laatste muur ook al een vermoedelijke muur onder de Steinweg opgeleverd die beter met de nu gevonden muuraanzet te verbinden valt. Het is mogelijk dat het muren uit twee verschillende fasen betreft, maar wellicht mogen we ook aan een overdekte zuilengang denken. Wanneer dit juist is, dan komt de totale lengte in NZ richting, van greppel b tot onder de Steinweg, op ruim 170 m. 

Dat is al zeer dicht in de buurt van de 177.6 m. die nodig is om uit te komen op een lengte van precies 5 actus (1 actus is 35.52 m). Dat hoeft natuurlijk niet zo precies te kloppen, maar het ligt in dit geval voor de hand omdat de afstand tussen de oostelijke en de westelijke greppel b bijna 214 m bedraagt, en dat is exact 6 actus!

Buiten deze omheining, ten westen van de smidse, is in 1987 een merkwaardige, onregelmatig gevormde stenen structuur opgegraven (afb. 45, M) met een 2.8 m brede ingang aan de noordzijde (afb. 47). Deze ruimte is ingegraven, met de helling mee, en de wanden (ca. 14 x ca. 12.5 m) bestaan uit bekapte stenen die gestapeld zijn in verband, maar zonder cement. De hellende vloer, met van noord naar zuid een niveauverschil van 1 m, bestaat uit brokken kalksteen en vuursteenknollen. In het diepste deel van deze ruimte heeft men de wanden (de hele zuidwand en de oost- en westwand tot ongeveer halverwege) aan de 'buitenzijde' , dus tegen de vaste grond aan, voorzien van een pakking van vette, bont gekleurde beekklei.

Dezelfde klei is ook gebruikt ter afdichting van de boven beschreven wateraanvoerleiding en de di verse putten, en diende ongetwijfeld om in het diepste deel van de ruimte water te kunnen laten staan. Zowel de constructie als de vondsten maken duidelijk dat het een niet overdekte, half met water gevulde en gemakkelijk toegankelijke ruimte geweest moet zijn. Voor de interpretatie van belang is dat deze buiten het erf is aangelegd, zodat er vermoedelijk iets onprettigs (vies, gevaarlijk, stinkend) in gebeurde. Er zijn verschillende verklaringen mogelijk, maar de meest waarschijnlijke is toch wel dat het een wasplaats voor dieren is geweest. 

Vroeger hadden boerderijen in gebieden met zware gronden soms een zogeheten 'paardewed', waar de trekdieren na het werk op het land konden worden schoongespoeld en zich even verpozen. Hetzelfde kan ook met de ossen en muildieren gebeurd zijn die op een Romeinse villa als trekdieren werden gebruikt. Van een heel andere orde zijn de gebouwen op het achtererf van de villa. Voor het al in 1985 ontdekte gebouw afd. 45, J valt geen duidelijke functie aan te geven. In 1986 is in de noordwesthoek van het erf een klein maar zwaar uitgevoerd fundament ontdekt.